Aklımı tamamen yitirmeden Hala başta biraz akıl varken Kimseyi ne seni ne beni Üzüp incitmeden Ben gitsem diyorum Bozulmadan beynimin kimyası Yok ki aşkın sağlaması Deneye yanıla yana yakıla Ya yanlışsa Aslında bilmek istiyordum Belki de sadece ben...
Sevgim mi çok büyük büyülendim mi de ben sana Kızamıyorum bir türlü Kanadım mı çok büyük Yoksa kırıldım mı ben sana Dönemiyorum Arkası gelmedi bu aşkın Belki de biz tutamadık ucundan Herşeyi vardı vardı da biz aldık Yerine koyamadık en azından Geri...
Olmadı olamadı Başka kollarda uyuyup kaldın Varmadı varamadı Gözüm yollarda çalınmaz kapım Gelemedi gelemedi Beklemem artık ben çok sıkıldım Koyver yeni evler bulsun kendine Bitmedi bitemedi belalı kavgan İçim sızladı Bilmedi bilemedi bekledi şeyta...
El gibi bakışından kor değer gözlerime Dağ gibi duruşundan çiğ düşer yüreğime Deli eder kuşkusu bu ihanet kokusu Etimde bıçak yarası ya giderse korkusu Ateş kıyamet ölümden beter Sonum felaket gidersen eğer Acımaz mısın köle oldu sana yürek nihayet...
Elin yüzümde Yüzüm dudaklarında Bir adım daha Durma Tırnaklarım etinde Soru sorma Herhangi bir yerde Herhangi birileri olsak şimdi Halbuki ömrümün en zor işi seni sevmek Dinler mi dur desem Ona söz geçer mi ki Aşk sorumsuz Bütün yasakları deler Aş...
Sevda benim işim Dumanı üstünde üzüntüler Tüm bu şarkılar şiirler Hepsi benim işim Sebebi sen değilsin Hüznümün Gitmeseydin bi yolu bulurdu Kanadı kırık yorgun bir kuş Ya bir apartman boşluğu Hüzün benim eski dostum Olmasaydın da olurdu. Anlayan ol...
Canıma kasıtlı Gün doğmadan gidişlerin Düpedüz düşman bana Boynumda kaldı izin Yeter yeter yeter Acıyor yüreğim Yeter Kanıyor içimde derdin Ben kendimi kendi elimle Ateşlere verdim öyle Yanıp kul oldum da böyle Uslanıp vazgeçmedim...
Sevip de söyleyemediğim şarkılar var Bir dizesini asla hatırlayamadığım şiirler Keşke, keşke o ben olsaydım dediğim hikâye kadınları Düşlerim var Uyandığımda yalnızca başını hatırladığım Ve asla sonuna kadar görmeyi beceremediğim Bir adam var düşümd...