Canfeza Dua Şarkı Sözleri
İzlendi ihanetin gizleri Gizlendi cinayetin izleri Ölüm günahları temizledi Hangi katil cana kıyarken böylesi titizlenir?
Kim seni hem öldürüp hem de canlı tutar? Kim ruhumu esir ederken ölümsüzlük yutan? İyi de kim öç alabilir ateş tutup suya? Nitekim şahsi iradenle inanmışsın buna
Bana “Yoksun” desen sana “Varım” demem Sana “Yoksun” dersem bana “Varım” deme Öyle desen, yüzünü buza gömer yemen Sen öyle istesen sana döner yolum gene
Yoldan çıkmadım, yolu kaybettim Ben aklımı, aklım seni kaybetti rahmetli Hak sahibi beni, ben de seni affettim Bileklerim bir çuval zinciri mahvetti
Bu zincirden kurtulmanın çok acı bir yanı var Esaretten beter hür olup ulaşamamak yanına Ellerinde hâlâ öldürdüğün âşığın kanı var Kim nası’ girdi anlamış değilim kanına
Sevdiğini söylemek şimdi mi ayıp oldu? Doğduğundan bu yana sevmiyor mu ademoğlu? Ben sana hâlâ açım, sen ne ara doydun? Hükmüne karşı şiirden ince boynum
Şiirden ince boynum, kılıçtan kalın Güzel bir sözün yanında kılıç tahta kalır Elçiler, gamsızlar ülkesine haber salın Geliyorum yanına ölüm, kılıç kalkan alıp
Cesaretimden değil korkumdan Her şeyi ezberledim, sorgum var Zihnim cümle ezberinden yorgun da Hafızamda yerin fazlaca denizde bol kumdan
Bu keder niye mi? Bu keder benden uzaktasın diyedir Bu kader diye mi? Bu kader değilse bu tüm olanlar niyedir?
Öylesine mi? Sanmam Her şey öylesine olmaz, an var Ölesiye mi yanmam? Güneşle aramda bir gölgelik dam var
Beni koruyabilir mi? Asla Seni içimde korur yıllar, kalbimde paslan Sevmektir hastalığı, kalbimdir hasta Kalbimim hastalığı pastan
Kirden, kirlilikten, yastan Birlikte yaşadığım bu ayyaştan Direnmeli doğar doğmaz baştan Akıl doğar doğmaz başta
Dil doğar doğmaz yerinde (Yerinde) Konuşur ne konuştuğunu öğrenince Göz doğduğunda seninle (Seninle) Dolar büyüdüğünü görünce (Görünce)
Hafızam bir kartalın göz bebeği Her şeyin altında sen arayan köstebeğim Aşk karmaşık bir söz öbeği Zihnimi oku sana karmaşıklık göstereyim
Yine beni aşk başında yakaladın Beni bu hâlde yakalayan hâlime bakakalır Masumiyet bitti, yaktık ak yakaları Değiştik ve yapmıyoruz artık eski şakaları
Hiçbirimiz eskisinden daha masum değiliz Geriye giden tek yanımız masumiyetimiz Hiçbirimiz dünya çıkmazında mahsur değiliz Bir çıkış bulmak olmalı tüm arzu ve niyetimiz
Birbirimizi sevmeliyiz Bir dünyadayız ve buna değmeliyiz Birbirimizi sevmediğimiz her zamana Bir zamanda dönmeliyiz
En büyük ilham inançtır, unutamazsın Yazmak hapşırmak gibidir, geldi mi tutamazsın Hapsetsen de çığlıklarını duyarsın Bu gürültüde vicdanını uyutamazsın
Gecenin sükûnetini böler aniden Terk ediş üzerine söylenmiş maniler Kulağım işitmiyor karanlığı ahiren Karanlık seni bulamaz Zahidem
Ama sen karanlığı yere tükürebilirsin Sevdiğini bağır, kükre bilinsin Çekilmez inan bu koca külfet ilimsiz Ağzından bir dua çıksın, bağrına bin insin
Benim duam kabul oldu, yazdım Harfleri esirgemedim çünkü şiir kazdı Şiir gelecek yerden harf esirgenmez Bini geçik cümle, binlerce kelime az mı?
Dönmen için değil, görmen için Güneş bizim için varsa gölge niçin? Gel gör içimdeki gölden içip Ölümsüzlük ne demektir gölgen için
Gölgesine hasretim, beni güneşten azledin Unutmak istiyorum “Yaz” nedir Hatırlamamak en son kim “Yaz” dedi Hatırlamıyorum bana kim “Yaz” dedi?
Her şeye “Tamam” dedim, ne zaman az dedim? Kalbim örf adet bilirdi, insanlar “Yobaz” dedi Sana körü körüne bağlandığımı sandılar Haklılardı da, böylesine de yobaz denir
Onu elimden alan, unutma Adım almanı bekliyorum huduttan Nişan aldım kalbine bir güç, bir umutla Onu elimden alan, unutmam
Karşına çıkmasam da hatırlarım Hatırlatır intikamı satırlarım Onu kurtarıp beni gemimde batırmanı Unutursam adamlığın hatrı kalır
Benim suçum onunla açılmak Kendimi kaybetmek açıkta Kaybolmak battıkça Yüreğin attıkça
Hep aynı noktadayım Yediğimden beri kafama oklavayı İlerlemekten korkmam, hayır Öğretti bana o gün bugündür korkmamayı
Balığın hafızası tazelenir Her şeyi su görmek ki mazereti Göz bebeklerim taze yetim Taşıyor gözlerimin kaseleri
Birinci haftasında gittiğinin Fark ettim bütünüyle bittiğini Bugün o gün yedinci gece Sekizinci gün resmidir bittiğimin
Korkmaya başladım yavaştan Krizlerim ha başladı ha başlar Hiçbir türlü tedaviye yanaşmam Nefretle de olsa gel, veya kal aşkla
Ya benim ol beni sevme Ya da beni sev benim olma Benim olurken beni sevme Beni severken benim ol da
Var ol da istersen yâr olma Kömür karası gönlüme har ondan Yanar gönül evim, karton ya Atla aşk içimdeki balkondan
Kaç, kurtar kendini yanmaktan Gönlün ateşime zor dayanmakta Şüphesiz tek kazancım sensin Sensizken seninle, seninle sensiz
İstemeden kimse kimseyi sevmez Kimse kimseyi sevmeden istemez Şüphe denilen his de dert Şimdi aşkla nefret aynı pistteler
Dilin kemiği yoktur ama elin vardır Gönlüm elime bu yüzden dargın Tutabilirdi kendini, daha ötesi var mı? Var, daha ötesi yangın
Aşkımı tarihe gizlerim, bu giz benim Bu bir benim ödevim bir benim ezberim Bu benim sınavım, benim sırrım Yok ederim izleri, parçalar dikizleri
Her şey oldu bittiye geldi, sen bana gelmedin Bi’ kurşun attın, sakat bıraktın, ölmedim Gitmeye hakkın vardı, kabul ettim Sakat bırakmak mı olmalıydı önlemin?
Değer vermedin mi sahi hislerime? Sana sürünmemi mi istedin hep? Kandırmışsın beni, dolandırmışsın Varamamışım dolanmaktan istediğime
Bir dairenin çizgisinde hapisim Rotam güneş, gün deniz mavisi Söyledim ya, müebbet hapisim Gönderme sen getir havadisi
Sen ustalık çağımın ilhamı Kağıtlara inşa ettim bin hanı Beni anlamıyorsun ya hani Bu bu dünyadaki imtihanım
Neden mutsuzum peki bencilsem? Oysa ben karıncayı bile incitmem Hor mu görülmem gerekir sencilsem? Döksem sığmaz hislerim bin cilde
Bu yüz yıllık alfabeye büyük kalır sevdam Seni anlatacak harfler bir asırdır mevta Yaşanmıyor, asır oldu imrenecek sevda Konuşacaksan git, dinleyeceksen kal
Gürültüye çıktı aklım pencereden Gidiyorsun. Yüreğimde tavalar, tencereler Akla küfürler savuran, kim bilir kalbe ne der? Aşkta devrimi anlarım da, darbe neden?